Religie en rituelen
Tegenwoordig is 40 procent van de bevolking van Enggano christen; de andere 60 procent is moslim. De Islam heeft zich vooral uitgebreid door de immigratie van mensen van Sumatra en Java. Moslimleiders zijn meestal lokale mensen die op Sumatra zijn opgeleid en naar Enggano zijn teruggekeerd om diensten te leiden. Ze worden beschouwd als plaatselijke bewoners, in tegenstelling tot de zendelingen die als buitenstaanders worden gezien. Vanaf 1903 werkten er Europese zendelingen op het eiland, maar enige tijd geleden werd de zending overgenomen door Batakse zendelingen.

Er is niet veel bekend over de oorspronkelijke Engganese godsdienst. Oude bronnen zijn heel vaag over religieuze aangelegenheden. Ook tijdens veldwerk in 1994 kon men geen relevante informatie over het onderwerp verstrekken. Enkele oude bronnen benadrukken het geloof in kwade geesten, maar een duidelijke beschrijving ontbreekt.

Van der Straaten en Severijn ^[28] beweerden dat de Engganezen geen idee hadden van religie. Hun poging om het bestaan van een god uit te leggen, mondde uit in de opmerking dat 'deze god dan maar veel geschenken mee moest nemen als hij ooit naar het eiland kwam'. Walland ^[29] beweert ook dat er geen sporen zijn van enigerlei godsdienst, maar dat ze wel kwade geesten kennen. Hij bespreekt ze in verband met de dood, omdat de doden verondersteld worden in kwade geesten te veranderen die de familieleden van de overledene plagen. Aan de andere kant noemt Walland ^[30] een verhaal over een cultuurheld, Liho, die de bevolking in acht groepen verdeelde en iedere groep een deel van het eiland gaf om meer strijd te voorkomen. Deze cultuurheld wordt ook verondersteld de regels over het huwelijk, overspel, diefstal en moord te hebben bedacht. Liho eindigt als een figuur van de benedenwereld, die aardbevingen en ziektes kan veroorzaken.

<< vorige        volgende >>