ENGGANO V. De Engganese materiële cultuur

Wapens

Messen
Het smeden van metaal was en is nog steeds onbekend op Enggano. Tot op de dag van vandaag wordt metaal voor messen en kapmessen (parang) geïmporteerd uit Sumatra. De houten grepen worden nog steeds ter plaatse gemaakt,



maar de grepen van de parang laten grote stilistische gelijkenissen zien met de grepen die op Sumatra worden gemaakt. De grepen voor de kleinere messen zijn typisch Engganees.


RMV 5788-7


 

Uit Modigliani 1894

De figuren zijn gesneden uit hout, bedekt met bladtin, zoals bij de uitgesneden gehurkte figuren op de hoofdbedekking van vrouwen. In 1994 was een oude Javaanse kris met een in Engganese stijl gesneden greep nog aanwezig op het eiland. Van de kris werd gezegd dat hij het huis en zijn eigenaar beschermde tegen afbranden.

Speren
Er worden op Enggano veel verschillende soorten speren, aangeduid met het Indonesische woord tombak, gebruikt. De gebogen haken zijn karakteristiek voor Enggano.


RMV 370-3028

Vanaf de negentiende eeuw werden de speerpunten gemaakt van metaal, daarvoor van been.


RMV 135-29

Elke categorie speren heeft zijn eigen benaming.


Uit Modigliani 1894

Speren worden voor meerdere doeleinden ingezet, maar het meest voor de varkensjacht. Speren werden in vroeger tijd ook geschonken als huwelijkscadeau. Sommige worden beschouwd als familie pusaka en worden via de vrouwelijke lijn aan de volgende mannelijke generatie doorgegeven. Nadat de eigenaar is overleden gaat de pusaka niet naar zijn zoon, maar naar de zoon van zijn zuster.

Schilden
Engganese schilden zijn zeldzaam. Het Tropenmuseum in Amsterdam heeft drie goed geconserveerde schilden in zijn collectie.[44] Het Wereldmuseum in Rotterdam bezit één exemplaar.


Uit Modigliani 1894

Soms staat de beeltenis van een mens of mythisch wezen op de schilden, maar de betekenis van dit ontwerp is niet duidelijk.


RMV 820-77

Bij een aantal huismodellen is een schild aan de onderkant van het huis aangebracht.


RMV 51-17

De drie schilden in het Tropenmuseum zijn groot en zwaar, wat erop wijst dat oorlogvoeren op Enggano een nogal statische aangelegenheid was. Het schild biedt meer dan genoeg ruimte voor één persoon om zich achter te verschuilen, maar is moeilijk te dragen. Een houten pen aan de onderkant van het schild werd waarschijnlijk gebruikt om het in de grond te zetten.


<< vorige        volgende >>


 
scroll downwards  scroll upwards