I. Het Mimika-gebied
Het Mimika-gebied is gelegen langs een deel van de zuidwestkust van Nieuw-Guinea. Deze kuststreek strekt zich uit van Fak-Fak tot Merauke. De Kamoro, ongeveer 18.000 mensen in getal, leven in het gebied tussen de Etnabaai in het westen en de Otokwa-rivier in het oosten. Hun oostelijke buren zijn de Sempan, gevolgd door de Asmat. Langs een kuststreek van ongeveer 300 km bevinden zich meer dan 30 dorpen. Deze hebben elk een inwonertal dat varieert van ca. 100 tot ca. 500. Een onderscheid is te maken tussen West-, Centraal- en Oost-Mimika. In West- en Centraal-Mimika liggen de dorpen op een strandwal vlak aan de kust, in Oost-Mimika zijn ze meer landinwaarts gelegen. Alle dorpen liggen echter aan een rivier. Het woonpatroon hangt van oudsher nauw samen met de voedselvoorziening. De bevolking leeft traditioneel vooral van de sago en visvangst. Regelmatig trekt men heen en weer tussen visgronden en sagomoerassen die gelegen zijn tussen de kust en de bovenloop van de rivier. De materiële cultuur is nog goed aangepast aan deze bewegelijke levenswijze.

<< terug        verder >>